สำหรับผู้ที่ผ่านมาสัก 12 หน จะรู้ว่า มอ ม้ามันโตกว่าปอ ปลาจริงๆ ลิ้มรสการสอบแข่งขันเพื่อแย่งชิงเก้าอี้ ม.1

สำหรับผู้ที่ผ่านมอ ม้ามา 6 ตัว ก็จะหวนกลับไปหา ปอ ปลาตัวที่ 1 ซึ่งไม่ใช่ ป.1 แต่เป็น ปี 1 แล้วค่อยๆ สะสมให้ได้ 4 ตัว

สำหรับผู้ที่อยู่กับปอ ปลามา 4 ปี เตรียมตัวว่ายจากหนองน้ำสู่ท้องทะเลใหญ่ ปีหน้าเราจะเป็นอย่างไรหนอ? หัวหน้าจะดุมั้ย? เขาจะเอ็นดูเราเหมือนอาจารย์ เหมือนรุ่นพี่หรือเปล่า?

และสำหรับผู้ที่ผ่านปีใหม่มาราวๆ สัก 40 หนล่ะ! เขาจะรู้สึกอย่างไร มันมากพอที่เขาและเธอน่าจะหมดความตื่นเต้นแล้ว คนกลุ่มนี้ภาษาข่าวเรียกว่าหนุ่มใหญ่ ผมฟังคุณธีระเล่าข่าวว่าหนุ่มใหญ่วัย 40 ไปทำอย่างนั้นอย่างนี้แล้ว อดคิดถึงตัวเองไม่ได้

คำว่า 'หนุ่มใหญ่' มันเสียดแทงอารมณ์พิกล

หนุ่มใหญ่หรือสาวใหญ่ เวลาที่เปลี่ยนปฏิทิน ถ้ามีลูกมีเต้าแล้ว ก็คงคิดหาสถานที่พักผ่อนสักแห่ง ที่จะยกโขยงไปส่งท้ายปีเก่าทั้งครอบครัว คิดอยากให้เด็กๆ มีความสุข ก่อนขึ้นชั้นเรียนใหม่ในปีหน้า ไม่ค่อยคิดถึงตัวเองหรอก

แต่ถ้าไม่มีลูก อยู่กันแค่ 2 คน หรือบางคนอยู่แค่คนเดียว ไม่มีลูกเพราะยังไม่มีคู่ คนกลุ่มนี้จะคิดถึงอะไรเมื่อปีใหม่มาถึง ขออนุญาตแชร์ความคิดผม เพราะผมถูกจัดอยู่กลุ่มนี้

ผมถือโอกาสส่งท้ายปีเก่า ด้วยการทบทวนสิ่งที่ผ่านมาตลอด 365 วัน โดยยืนอยู่หน้ากระจกเงามองดูตัวเองให้นานกว่าทุกวัน ปกติเราจะมองกระจกเฉพาะตอนโกนหนวด หวีผม ตัดขนจมูกและบีบสิว โอะ! โทษครับ ผมไม่ได้บีบสิวมาหลายเดือนแล้ว ลืมไปสิวคงไม่ขึ้นกับหนุ่มใหญ่ คิดถึงตอนอยู่ปี 1 มีสิว 2 เม็ดจะเป็นจะตาย

เขยิบเข้าไปเพ่งดูหนุ่มใหญ่ใกล้ๆ โอ! โล่งอก ยังไม่มีฝ้า ไม่มีกระ (สัญญาณความชรา) แต่ไม่แน่ใจว่าขี้แมลงวันที่แก้มขวา เกิดตอนเดือนไหน รวมทั้งรอยยาวที่หน้าผาก น่าสงสัยว่าจะยาวขึ้น รอยย่นที่หัวคิ้วด้วย ตรงนี้คงต้องโทษข่าว มีข่าวให้ชวนขมวดคิ้วมากเหลือเกินตลอด 12 เดือน และข่าวชิ้นเดียวกัน ผมก็ต้องคุยไปขมวดไปถึง 3 ช่อง

ส่วนรอยคล้ำใต้ตา อันนี้โทษตัวเอง เรานอนน้อย นอนเป็นหย่อมๆ ไม่ต่อเนื่องยาวนาน ก็ผมชอบดูบอล ชอบแชตดึกๆ ไหนยังต้องอ่านหนังสือในรถ โยกไปโยกมา สองอย่างหลังน่ากลัวทำให้นัยน์ตาแห้ง นี่ว่าจะไปวัดสายตาสักหน่อย ปีระกานี้คุณสรยุทธคงจะมีคนใส่แว่นเป็นเพื่อน

เส้นผม..มันยังหนาใช้ได้ หน้าผากไม่ถูกรุกหลุดร่วง และมันยังดำมากกว่าขาว เผื่อใจไว้แล้วครับ ถ้าปีหน้ามันจะขาวเพิ่มขึ้น

ลองยิงฟันดู ซี่ที่ผ่านการอุด มีโอกาสจะหลุดเหมือนเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหรือเปล่า ใช้ไหมขัดฟันอยู่ดีๆ วัสดุที่อุดฟันอยู่ซี่นึง หลุดออกมาเป็นก้อน

มาถึงจุดสำคัญอีกจุด คือ หน้าท้อง ต่อมละลายไขมันในตัวผมคงเริ่มล้า มันถึงทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ ปล่อยให้ใช้นิ้วหยิกหน้าท้องได้ ปล่อยให้แผ่นไขมันเริ่มก่อตัว บดบังกล้ามท้องที่สู้อุตส่าห์ซิทอัพมาแรมปี

ปีเก่าที่ผ่านพ้น เป็นปีแรกที่ผมต้องควบคุมอาหาร ใครที่พอรู้จักกัน คงรู้ว่าผมโปรดการรับประทานของอร่อยเป็นที่สุด เงินทองไม่ค่อยเสียให้ทางอื่นนอกจากการกิน มื้อหนึ่งเคยเบิล 2 ชาม ตอนนี้เหลือแค่หนึ่ง แล้วเป็นหนึ่งที่ต้องควบคุมเนื้อสัตว์และแป้งอีกต่างหาก สัญญากับแม่บ้านไว้ว่า ปีหน้าจะบอกหย่าเนื้อวัว (แต่บอกตามตรง เป็นเนื้อที่อร่อยมาก ผมเคยมีความสามารถทานได้ทั้งน้ำใสน้ำข้น ครั้งละ 2 ชาม)

ทำไงได้?? ใจหนึ่งก็สงสารลิ้น อีกใจก็สงสารหน้าท้อง

ที่แย่อีกอย่างหากไม่เคร่งครัด บรรดากางเกงทั้งหลายจะใส่ไม่ได้ ผมพยายามเลี้ยงไว้ที่ 30 นิ้ว แต่บางทีหลังอาหาร มีแอบปลดตะขอบ้าง

ผมทบทวนอดีตต่อไป ในชุดชั้นในหน้ากระจกเงา กล้ามเนื้อที่ขายังพอไหว ยังไม่เหลวเป๋ว ถึงจะออกกำลังกายน้อยลง ได้เตะบอลอาทิตย์ละวัน แต่เพราะเป็นบอลโกล์เล็กหรือฟุตซอล ทำให้เราวิ่งได้คราวละมากๆ ถ้าเป็นสนามใหญ่ คงขอตัว เหมือนที่ขอบายทีมอื่นเวลาที่เขาชวนมา ผมกลัวครับ นอนน้อยแล้วลงเล่นสนามใหญ่ หนุ่มใหญ่ควรหลีกเลี่ยง มีเท่านี้สำหรับสังขาร ส่วนด้านอื่นคงต้องบันทึกไว้ในไดอารี่หัวใจ ตลอด 52 สัปดาห์ ผมรู้จักผู้คนมากมาย น่ารักกันทุกๆ วัย

สำหรับเด็กตัวเล็กตัวน้อยขอให้ตั้งใจเรียนหนังสือ อาจไม่ได้ที่ 1 หรือไม่ได้เกรด 4 ก็ไม่เป็นไร ขอให้ขยันอ่านขยันเรียน เหมือนคำขวัญวันเด็กนะลูก

สำหรับเยาวชนวัยรุ่น ขอให้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี และอย่าเป็นปฏิปักษ์ทางความคิดกับพ่อแม่เลย ชีวิตหนูจะได้ไม่ยุ่ง

สำหรับหนุ่มๆ สาวๆ ขอให้ทุ่มพลังไปตามแผนที่วางไว้ ใครอยากทำอะไรให้ตั้งไว้เป็นความฝัน มีน้ำใจ มีความเคารพรุ่นพี่ มีความประพฤติดี อยู่แห่งหนไหนใครๆ ก็รัก

สำหรับผู้ที่ผ่านปีใหม่มามากว่า 40 หน ขอให้ท่านสุขภาพแข็งแรงทั้งกายใจ สุขภาพจิตดี อย่าได้เครียดกับสังคมที่เปลี่ยนแปลงเร็ว มาติดตามข่าวสารด้วยกันให้รู้แจ้งเห็นจริงอีก 365 วันข้างหน้าครับ