+ ขอกลับเข้าเรื่องผู้หญิง เท่าที่บอกเล่ามา คุณกนกบอกว่า ชอบผู้หญิงเรียบร้อย แต่ในมุมกลับกันทราบมาว่าสมัยหนุ่ม ๆ ก็ไม่เบา

ผมมีผู้หญิงเยอะ ตอนที่ผมเป็นดีเจ เพราะผมเป็นคนชอบหาความสุข ตอนเรียนหนังสือผมก็เที่ยว ตอนเรียนธรรมศาสตร์ผมก็ตระเวนดูหนัง กับเตะบอล แล้วพอมาเป็นดีเจ ก็มาเป็นในยุคที่คนนิยม ตอนนั้นใครเป็นดีเจนี่ โอ้โฮ… มันเท่ ได้เปิดเพลง ได้รับเงินเดือน ได้คุยกับแฟนเพลง เลยไปทำ และพอไปทำตรงนี้ เราก็ค่อนข้างจะหลงระเริงกับมัน

+ หลงระเริงกับอะไรคะ

กับทุกอย่าง มีแฟนเพลงเข้ามาชวนไปกินข้าวผมก็ไป ใครชวนไปเที่ยวก็ไป คือผมชอบคุยกับคนที่อยากจะคุย และผมค่อนข้างชอบคุยกับผู้หญิงที่มีอายุมาก อาจจะเป็นเพราะผมเป็นคนติดแม่ ผมเป็นคนที่ติดแม่มาก ฉะนั้นผู้หญิงที่ผมไปด้วยมักจะเป็นผู้ใหญ่กว่า

+ เงินเยอะเหรอคะ

พอสมควร คือพออยู่ได้ ไม่เยอะมาก ผมทำงานอยู่หลายปี ไม่มีเงินเก็บเลย แต่ผู้หญิงเยอะ

+ เพราะอะไรคะ เที่ยวมากเหรอคะ

อาจจะเป็นเพราะผมเป็นคนไม่ค่อยวางแผน แต่ก็ซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ อยู่บางมด โดยพี่น้องช่วยกันซื้อ ผมมีชีวิตกลางคืนเฉพาะตอนที่เป็นดีเจ เพราะผมไม่ใช่คนเที่ยวกลางคืน ไม่ชอบเที่ยวผับ เที่ยวเธค ผมไม่สูบบุหรี่ ไม่กินเหล้า และไม่ชอบการตะโกนคุยกัน

+ อ้าว! แล้วทำไมไม่ค่อยกลับบ้าน

ผมก็ไปกับผู้หญิง คือผมชอบไปคุย ไปอยู่เงียบ ๆ ไปนั่งคุยกัน ตอนเป็นดีเจบางทีเลิกตอนตี 2 พอเลิกแล้วก็ไปกินข้าวมันไก่บ้าง หรือหาอะไรกินแถว ๆ นั้น ไปกับแฟนเพลง

+ หลายคนหรือว่ายังไงคะ

คืนละคนซิครับ แฟนเพลงผมหลากหลาย มีแทบทุกอาชีพ ทั้งแม่ค้า อาจารย์ นักธุรกิจ นักศึกษา หมอนวด แล้วไปจบลงที่ที่เราคุยกัน

+ แสดงว่าตอนนั้นไม่ได้คิดถึงเรื่องความรักเลยหรือคะ

ไม่เชิงความรักนะ แต่เป็นลักษณะของความเหงามากกว่า เขาก็เหงา และผมก็คงจะเหงา แต่ไม่รู้ตัวว่าเหงา หรือผมไม่ได้เรียกมันว่าเหงา หรือบางครั้งเป็นลักษณะเห็นใจกันมากกว่า เราก็คุยกัน คือผมไม่ได้ตั้งเป้าว่า จะไปทำอะไรอย่างนั้น ส่วนใหญ่ก็คุยกันแล้วจบลงด้วยเรื่องแบบนั้น

+ เคยเจอประเภทพบกันอีกครั้งคุ้น ๆ หน้าด้วยใช่ไหมคะ

ใช่ครับ จำกันไม่ได้ ตอนนั้นเดินสวนกันที่ห้างเวิลด์เทรด ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับที่จัดรายการ ผมก็ เอ๊ะ! ผู้หญิงคนนี้ คุ้น ๆ นะ ผมหันไปมองเขาก็หันกลับมามอง ผมก็อ๋อ ๆ แล้วผมเจออย่างนี้เยอะนะ บางทีนั่งกินข้าวในห้างสรรพสินค้า หันไปก็ เอ๊ะ! ผู้หญิงคนนี้ อยู่อพาร์ทเมนท์ไหนน้า อะไรอย่างนี้ เพราะอพาร์ทเมนท์ทั้งตรงแถวราชดำริ ประตูน้ำ ยันหัวหมาก ยันสาธุประดิษฐ์ ผมไปมาเกือบหมด

+ คุณกนกมองความสัมพันธ์ต่าง ๆ ตอนนั้นกับวัยรุ่นสมัยนี้ต่างกันยังไงคะ

ต่างกัน เพราะตอนนั้นอายุของผมวัยทำงานแล้ว และตอนที่เป็นนักศึกษา ผมไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย ไม่เหมือนนักศึกษายุคนี้ ผมยังมาคุยกับเพื่อนทุกวันนี้เลยนะว่า สมัยเราไม่เคยมองเพื่อนแบบนี้ อาจจะมีจีบกันบ้าง แต่ไม่เคยจบลงด้วยเรื่องเซ็กส์ แต่สิ่งที่ผมทำตอนวัยทำงาน อย่างนั้น ก็ไม่ควรหรอก บางทีก็บาปนะ แม้จะไม่ได้ผิดเมียเขา แต่ผิดลูกเขา ผมรู้สึกว่าชีวิตผมผิดศีลมาเยอะ แต่ผมไม่เคยหลอกใคร

+ มีกรณีที่รักคุณกนกจริง ๆ บ้างไหมคะ

มีบ้าง แต่ก็น้อย และผมคิดว่าเป็นลักษณะหลงดีเจมากกว่า และอาจจะมีอารมณ์หวงบ้างตามประสา แต่ไม่ได้ยืดยาว ตรงนี้ทำให้เป็นความหลงระเริง

+ แล้วทำไมถึงเลิกชีวิตกลางคืนอย่างนั้นคะ

ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะเบื่อมั้ง ใช้ชีวิตอย่างนี้เกือบ 5 ปี แล้วช่วงที่พีคสุด ๆ ผมไม่เคยกลับบ้านเลย พอจัดรายการเสร็จแล้วก็ไปนอนอพาร์ทเมนท์ เสร็จก็ เอ้อ! ผ่านไปอีกคนหนึ่ง ไม่รู้จะไปจบที่ไหน ผมก็เริ่มคิด และอีกอย่างคือ ตอนนั้นผมเริ่มมีหลาน คือน้องยีนส์ เข้ามาเป็นฉากสำคัญมาก ผมติดหลานมาก บางครั้งทำให้ผมไม่เป็นอันทำอะไรเลย บางทีนัดกับเพื่อน จะต้องคอยดูนาฬิกา ต้องกลับบ้านก่อนหนึ่งทุ่มเพื่อจะได้อุ้มเขา กลัวไม่ทัน แล้วน้องยีนส์สมัยเด็ก ๆ นี่น่ารักมากเลยนะ คือไม่ว่าคุณจะยื่นอะไรผ่านหน้า เขาก็จะยิ้ม…คือผมทำงานกลางคืน แล้วจะต้องนอนกลางวัน แต่เด็กคนนี้ทำให้ผมต้องตื่นเช้า เพราะพ่อแม่เขาจะเอามาฝากไว้ที่บ้านผม ผมจะตื่นเช้ามารออุ้มเขา

+ ดูแล้วคุณกนกเป็นคนค่อนข้างละเอียดอ่อน มีมุมไหน ที่เซนซิทีฟที่สุด

เรื่องเด็กและแม่ เคยทะเลาะกับแม่ด้วยนะ สมัยเด็ก ๆ เคยเถียงกับแม่ แต่พอผ่านไปแล้ว ผมก็รู้สึกว่า จะเข้าไปยังไงดีนะ

+ เมื่อไหร่จะมีลูกคะ

คงไม่มีแล้ว เพราะอายุมากแล้ว ภรรยาก็อายุเท่าผม แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้คุมอะไร เพียงแต่ไม่มีเอง แต่ผมก็เฉย ๆ ตอนนี้ก็เลี้ยงหลาน ปกติวันศุกร์เขาจะมาค้างที่บ้านผม ต่างคนต่างติดซึ่งกันและกัน

<< หน้าที่แล้ว >> << หน้าต่อไป >>