ของโบราณ // LIPS ฉบับ 6/04 ปักษ์หลัง สิงหาคม 2547
เรื่อง: กนก รัตน์วงศ์สกุล ภาพประกอบ: Ding

ช่วงนี้เดินสายหลายมุมเมือง ไปเป็นแขกพูดคุยกับน้อง ๆ นักศึกษาสายนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยของรัฐ ของเอกชน และของราชภัฏเดิม เด็ก ๆ หน้าตาบ้องแบ๊ว แต่ในใจวาดฝัน หวังขึ้นมาเป็นคนข่าวเอาดาบหน้า

เราแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เป็น 2 คม 2 ความคิด ฝ่ายหนึ่งคิดถึงอดีต อีกฝ่ายถามหาอนาคต ฝ่ายที่คิดถึงอดีต คิดแล้วมีความสุข ส่วนที่คิดถึงอนาคต คิดแล้วมีแต่ความกังวล ไม่บอกก็คงรู้ว่าผมอยู่ฝ่ายไหน?

คำถามที่ระดมผ่านไมค์ รู้สึกได้ถึงความไม่แน่ใจ "หนูจะฝึกงานที่ไหนดี..พี่ นักข่าวจะน่ารักเหมือนพี่ในคณะมั๊ย เราจะวางตัวอย่างไร.. ฝึกแล้วจะได้งานเลยหรือเปล่า.. สมัครงานให้ได้งาน ยากไหมหนอ.."

ลองย้อนกลับไปทบทวนอะไรบางอย่าง เด็กน้อยหลายคนพอรู้ว่าต้องเข้าโรงเรียนมักงอแง โตขึ้นกลัวเอ็นทรานซ์ไม่ติด ติดแล้วกลัวไม่จบหรือจบไม่สวย จบแล้วกลัวตกงาน ทำงานแล้วกลัวเงินเดือนน้อย มีเงินเดือนพอสมควร เริ่มกลัวไม่มีเงินเก็บ เก็บเงินได้ กลัวไม่พอถึงลูกโต.. การคิดถึงอนาคตแบบนี้ มีแต่ความกังวลใจ

วันนั้นผมมีหน้าที่นำอดีตมาเล่าอย่างรื่นรมย์ แม้หลายช่วงตอนไม่น่าภิรมย์รื่นเท่าไหร่ แต่ผมไม่รู้สึก มีแต่ความสนุกเสมอมา ผมเพียงฝากให้เป็นกรณีตัวอย่าง คลายความกังวลของคลื่นลูกใหม่ ให้เขารับรู้ แล้วกล้า ก้าวไปพบอนาคตทุกรูปแบบอย่างมั่นใจ..ชีวิตมีความสุขทุกเวลา

บ.ก.อาวุโสที่นี่บอกว่า ผมเป็นพวก nostalgia เฝ้าแต่ครุ่นคิดอยากให้กลับมาซึ่งประสบการณ์ สิ่งของ หรือความคุ้นเคยในอดีต อันนี้แปลมาจากดิกชันนารีทั้งดุ้น ไม่เคยมีวันไหนที่ผมไม่มีความสุข เพราะผมคิดถึงอดีตทุก ๆวัน ฉากในลิ้นชักความทรงจำถูกดึงมาใช้ให้ใบหน้าอิ่มเอิบ

คิดถึงวันแรกที่ไปโรงเรียน แม่ช่วยเอาเสื้อใส่ในกางเกงให้.. คิดถึงการสวดมนต์ยาวทุกบ่ายวันศุกร์ เป็นสัญญาณให้รู้ว่าได้หยุด 2 วัน.. คืนนี้ไม่ต้องรีบนอน ดูรายการสุดท้ายช่อง 7 (ตอนนั้นเรียกช่อง 9) ภาพยนตร์ไทยเรื่องยาวมี มิตร - เพชรา เสมอ

เวลาเปลี่ยนช่องไม่มีรีโมท ต้องลุกไปหมุนเอา.. คิดถึงงานวันเด็ก ผมรำไทยที่สนามกีฬาได้รางวัลชมเชย.. คิดถึงการเล่นซ่อนแอบหลังวัด.. คิดถึงคืนจุดเทียนดูผลสอบเอ็นทรานซ์ที่สนามจุ๊บ.. คิดถึงโรงอาหาร.. สนามบอล และชุดครุย.. แต่ละฉากล้วนประทับใจ

ความเป็นนอสแตลเจียของผมขยายผลไปถึงยามรับประทาน เริ่มเรื่องมากสรรหาร้านเก่าแก่ ผมคิดของผมง่าย ๆ ลองเจ้าไหนที่ขายกันมาได้สามสี่สิบปี เจ้านั้นไม่ธรรมดาแน่ ดูโครงไม้ตู้ก๋วยเตี๋ยวซีดตามอายุขัย โต๊ะ เก้าอี้ มักไม่เปลี่ยนแปลง ป้ายหน้าร้านก็เช่นกัน ร้านพวกนี้ไม่ค่อยทาสีใหม่และเจ้าของร้านยังเป็นผู้ลงมือเองเสมอทุกวัน ๆ คนคนนี้แหละที่ปรุงรสชาติเป็นลิขสิทธิ์โดยไม่ต้องจดทะเบียน

ระยะหลังเรามักเห็นป้ายร้านอาหารและเครื่องดื่มมากมายที่ใช้คำว่า 'โบราณ' เป็นเครื่องการันตี เขาเชื่อว่าคำนี้ช่วยให้ดูดีมีชาติสกุลในตัวอาหาร เขาเชื่อว่าคำนี้จะช่วยแบ่งเบาภาระ 'นางกวัก' ได้ ร้านส่วนใหญ่เน้นคำนี้มากกว่าฝีมือการปรุง

กระเพาะปลาโบราณ ใส่หน่อไม้ ใส่เลือด ไม่มีกระเพาะปลาน้ำเขียวน้ำแดง

ก๋วยเตี๋ยวหลอดโบราณ แป้งบาง ห่อถั่วงอกอยู่ภายใน อร่อยกว่าก๋วยเตี๋ยวหลอดทรงเครื่องหลายเท่า

กาแฟโบราณ ชาร้อนโบราณในถ้วยทรงก้นแคบ ใส่นมข้นไปนอนอยู่ก้นถ้วย แล้วเจ้าของไม่ต้องคน ลูกค้าจะคนเอง (ทำไมเขาไม่คนให้ล่ะ)

ซดกาแฟกับปาท๋องโก๋โบราณ คู่ไม่ใหญ่ สมัยก่อนไม่มีหรอกครับ ปาท๋องโก๋ทั้งยาวทั้งใหญ่ บางเจ้าดุ้นเท่าแขน

ขนมครกโบราณ แค่เหยาะน้ำกะทิลงหลุม รอควักรับประทาน ไม่ต้องใส่ผักชี ข้าวโพด เผือก ให้วุ่นวาย เช่นทุกวันนี้ ที่รับไม่ได้เลยคือ ขนมครกใส่ต้นหอม เหมือนผู้หญิงสวยแต่มีกลิ่น

ขนมหวานโบราณ หายอดฝีมือรุ่นแม่แก่เฒ่า หาบภาชนะหม้อดินมาขายแทบไม่มี มีแต่ขนมปลากริมไข่เต่ารูปลักษณ์ไม่ชวนโอชา บรรจุในถุงพลาสติกเรียงสลอนรอ (ใคร) ซื้อ

สมัยก่อนการปรากฏตัวของลุงสุข ป้าหอม หรืออาเจ็กอาแปะ คนขายของ นับเป็นความตื่นเต้น คึกคักประจำซอย ทุกเจ้ามาตรงเวลา ท่านผู้อ่านรุ่นผมจำได้แน่ คุณวิ่งปรู๊ด-ปร๊าด! ทันทีที่เสียงพ่อค้าแม่ค้ามา บางคนไม่ต้องร้องเรียก แค่ใช้อุปกรณ์ส่งสัญญาณเหมือนร้านบะหมี่ เคาะไม้ ร้านไอติมสั่นกระดิ่ง บางคนใช้วิธีลากเสียงยาว มีบ้างมาแปลกกว่าใคร ร้องเป็นเพลงลูกทุ่งขายสาคูไส้หมู ดังหวานมาจากปากซอย

กาลเวลาเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ รอบข้าง แต่บางสิ่งบางอย่างไม่ถูกเปลี่ยนไป แม้จะนานแสนนาน มันกลับถูกบ่มเพาะและยกชูให้โดดเด่นขึ้น เวลาเท่านั้นจะทำให้ 'โบราณ' มนุษย์ไม่อาจทำให้โบราณเพียงขึ้นป้าย

ผมฝากให้น้องนักศึกษากลับไปคิดถึงความเป็นมาของบุคคลในรุ่นก่อน ในเส้นทางอาชีพที่พวกเธอกำลังจะก้าวไป ดูเรื่องราวเนื้อหาและฝีมือครั้งอดีต ไม่แน่เธออาจได้ประโยชน์จากสิ่งเก่า ๆ

ยิ่งถ้าเข้าขั้นโบราณ ผมยิ่งมั่นใจว่ามีแต่สิ่งดี ๆ หนังย้อนยุคโบราณ ลูกทุ่งเก่าคลาสสิกโบราณ สภาพบ้านเมืองยุคโบราณ การนวดแผนโบราณ หรือแม้แต่ 'เมีย' ใครจะเถียงว่าเมียโบราณไม่ดี ??

<< ขอบคุณ คุณ we สำหรับข้อมูลนะครับ ^^ >>