ประสบการณ์เซ็กซ์ // LIPS ฉบับ 6/06 ปักษ์หลัง กันยายน 2547
เรื่อง: กนก รัตน์วงศ์สกุล ภาพประกอบ: Ding

เนื้อหาในตอนนี้เป็นไปตามที่จั่วหัว ไม่มีพูดพล่ามทำเพลง ไม่มีอ้อมค้อม เพราะเดือนที่แล้วทนอ่านข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่หลายวัน

ตั้งแต่กระทรวงวัฒนธรรมจับมือกระทรวงศึกษาธิการ หอบเด็ก ๆ ไปสัมมนากันถึงนครนายก แล้วนักศึกษาคนหนึ่งเล่าฉากเซ็กซ์บนรถเมล์ ที่เธอเห็นบริเวณฉิมพลีเบาะหลัง... ต่อด้วยการเปิดอกวัยรุ่นในมหาวิทยาลัยสถาบันราชภัฎ เล่าเรื่องที่เคยได้ยินวัยรุ่นมีเซ็กซ์ในห้างสรรพสินค้า.. ตามมุมอับ หรือมุมแจ้งในในศูนย์อาหาร สาวบางคนขอให้เพื่อนหญิงดูดจุด...จุด...จุด ให้หน่อย เพราะอยากรู้ว่าโดนดูดแล้วจะเป็นยังไง ส่วนอาจารย์มหาวิทยาลัยก็บอกว่า เด็ก ๆ ชวนไป 'สเต็ป' คือชวนไปมีเซ็กซ์ .. แถมนักจิตวิทยาเล่าบ้าง มีคนไข้สาวชวนเล่นจ้ำจี้.. ท่าน ส.ว. กทม. ระบุ โรงหนังชั้นสองมั่วสุด ๆ

มันเกินไปหน่อยแล้ว แย่งกันเล่า แย่งกันเป็นข่าวพาดหัว ผมยอมไม่ได้ ในฐานะที่เคยวิ่งเล่นแถวโรงน้ำชาเยาวราช เหมือนคุณชูวิทย์เดินในโรงจ้ำบ๊ะ ไม่อยากคุยว่าผมดูหนังโป๊ตั้งแต่ชั้นประถม (มันก็ไม่น่าคุย) ตอนนั้นผมเรียนแถววรจักร ใกล้กับกองปราบสามยอดเดิม เดินตรงมาตลอดถนนเจริญกรุงจะเจอโรงหนังบรอดเวย์ เขาบอกว่าเป็นโรงที่ผู้ใหญ่ดูกัน เด็กยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่าทะลึ่ง!

ผมจะอยู่ช้าได้ไง เราก็คอหนังคนหนึ่งถึงคอยังอ่อน ๆ อยู่ก็ตาม แอบดอดตีตั๋วเข้าไปชมหนังอาร์ญี่ปุ่น ของบริษัทโตเอะ หนังคงเก่ามาก ฟิล์มออกแดง ๆ แต่ภาพนี่สิครับ แม่เจ้าโว้ย! เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น มันเป็นอย่างนี้หรือที่เรียกกันว่าหนังโป๊?

'เรตอาร์' ถ้าตามมาตรฐานสากล เด็กยังอายุไม่ถึง 15 เช่นผม ไม่มีทางได้ดู แต่ทำไงได้ เด็กซุกซนอยากรู้อยากเห็น พ่อแม่ต้องทำมาหากิน ไม่มีเวลาสังเกตลูกเท่าที่ควร ยิ่งเจอลูกน่าเพ่นกบาลแบบนี้ยิ่งน่าห่วง หวังจะให้คนร่วมสังคมช่วยกลั่นกรองหรือครับ? ยาก.. .คนขายตั๋ว รับตั๋วหน้าโรง ไม่เห็นมีการตักเตือน ห้ามปราม ผมก็ใจแตกดังโพละ!

มีเพื่อนพูดถึงโรงหนังอีกโรง ชื่อปริ๊นส์ราม่า อยู่แถวไหนจำไม่ได้ เพราะผมไม่ได้ไป ลำพังแค่บรอดเวย์ใจผมก็เต้นโครม ๆ แล้ว อีกหลายปีต่อมา โรงหนังแคปปิตอล ที่เคยมีโปรแกรมขวัญใจเด็ก ๆ ฉายไอ้มดแดง ก๊อดซิล่า พอแปรสภาพเป็นโรงหนังชั้นสองเต็มตัว วันดีคืนดีรอประมาณ 3-4 ทุ่ม ฉายหนังเอ็กซ์เฉยเลยครับ ตั๋วใบละร้อยทุกที่นั่ง ผมไม่ได้ดู แต่อาศัยยืนออหน้าโรง ด้วยความสงสัยว่ามันฉายได้จริงหรือ ผู้ใหญ่บางคนก็สงสัยเหมือนผม ป้วนเปี้ยนอยู่นั่นแหละ ก่อนจะถามเด็กหน้าโรง "น้อง ๆ ไม่เซ็นเซอร์ใช่มั๊ย" เด็กตอบ "ไม่เลยพี่ เอ็กซ์แน่นอน รอบเดียว ร้อยเดียวพี่"

ผมเห็นด้วยกับท่าน ส.ว. ว่าโรงหนังชั้นสองนั้นอันตรายมาก เมื่อก่อนฉายหนังธรรมดาช้ากว่าโรงชั้นหนึ่ง ฉาย 2 เรื่องควบ วนตลอดวัน ต่อมาเปลี่ยนแนวเป็นหนังโป๊ ไม่ต้องตั้งชื่อเรื่องให้เสียเวลา แปะไว้เลย ฝรั่งควบญี่ปุ่น หนังเปลี่ยนใหม่ทุกอาทิตย์

สมัยเด็ก ๆ โรงพวกนี้เป็นที่พึ่งหาความสุข ดูหนังราคาถูก ดูทีเดียวได้ 2 เรื่อง มีอยู่ครั้งผมเกือบได้รับบทเรียนราคาแพงจากการหนีเรียนไปดูหนังที่วงเวียนใหญ่ราม่า ไปคนเดียว ไปทั้งชุดนักเรียนเลย ตอนนั้นติดหนังมาก อยากดูเรื่องกบแหย่เสือ เป็นหนังจีน หง จิน เป่า แสดง แต่มันฉายควบหนังฝรั่งเรื่อง ' นักฆ่าเพลินสวาท' เห็นแค่ชื่อก็รู้แล้ว ไม่ใช่หนังการ์ตูนแน่ มีฉากโป๊เปลือยตามสภาพ รอบกลางวันคนไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นพวกแรงงานรับจ้าง้

ดูไปดูมา มีผู้ใหญ่อายุ 30 กว่า เขยิบมานั่งใกล้ ๆ ชวนคุยเรื่อยเปื่อย ผมก็ไม่ได้คิดอะไร คุยตอบกลับไปดี ๆ จนกระทั่งเขาเริ่มเอามือมาวางที่หน้าขา... ตบเบา ๆ สลับลูบต้นขา ปากยังชวนคุย รู้สึกมือเขาชื้น มีเหงื่อ ผมชักเอะใจเล็กน้อย แต่ยังไม่มีอะไร สักพักครับ.. มือมันค่อย ๆ เลื้อยมาที่ซิปกางเกง กำลังควานหาหัวซิปเพื่อจะรูด...ลง ผมตื่นเต้น รีบคิดหาทางออก

มันรูดลงแล้วครับ ผมยกมือเขาออก แกล้งบอก "ผมปวดฉี่ ขอไปห้องน้ำก่อน" แล้วรีบจ้ำอ้าว เดินตรงไปห้องน้ำไม่รีรอ เข้าไปข้างในปุ๊บ คิดได้ทันที ถ้าเค้าตามมาล่ะ ซวยสิเรา...ไวเท่าความคิด ผมรีบพรวดไปห้องน้ำหญิงฝั่งตรงข้าม รู้อยู่ว่าปกติไม่ค่อยมีผู้หญิงมาดูหรอก เข้าไปยืนหลบแต่แอบ ๆ ดู!.. มาจริง ๆ ด้วยครับ มันรีบเปิดประตูห้องน้ำชาย หน้าแดงก่ำ ผมจึงโผล่สวนกลับออกไป แล้วเดินออกจากโรงเลย

โรงหนังชั้นสองอันตรายจริง ๆ ที่เป็นกรณีเกรียวกราว 20 กว่าปีก่อนคือ 'เป๋อกไก่ ' ก่อคดีฆ่าข่มขืนในห้องน้ำโรงหนังนิวยอร์คราม่า แถวสะพานควาย ครั้งแรกและครั้งเดียวกระมังที่เมืองไทยมีคดีแบบนี้ นับจากนั้นผู้หญิงแทบจะหายเกลี้ยงไปจากโรงหนังชั้นสองทั้งหมด เหลือแต่หนุ่มกลัดมันทั้งหลาย นั่งดูหนังหายใจฟืดฟาด ๆ กระทรวงวัฒนธรรมควรลองเข้าไปดูที่ห้องน้ำชาย จะเห็นคราบเหนียวเหนอะเลอะลื่นเต็มไปหมด

สิ่งที่ผมเจอและข่าวที่ว่า มันเกิดมานับ สิบ ๆ ปีแล้ว ประสาอะไรกับวัยรุ่นยุคปัจจุบันจะล้วงแคะแกะเกาบนรถเมล์ไม่ได้ ผมเชื่อทุกพาดหัวที่หนังสือพิมพ์โปรยไว้ เพียงแต่มันไม่ใช่ส่วนใหญ่ เป็นส่วนน้อย จริง ๆ ที่ทำ จะด้วยสาเหตุครอบครัวขาดความอบอุ่น สื่อยั่วยุ ถูกอิทธิพลตะวันตกครอบงำทั้งนั้น ดูแลกันให้ดี ๆ ลูกหลานใคร ครอบครัวใครอย่าได้ชะล่าใจ โตขึ้นจะได้ไม่หมกหมุ่น ไม่ไป 'ยืนทำร้ายตัวเอง' ตามห้างสรรพสินค้า ซึ่งผมเห็นเป็นประจำ ไม่รู้เพราะอะไร ทำไมดวงสมพงศ์กับเรื่องอย่างว่าเสมอ

เห็นอดีตซุกซนอย่าคิดว่าสมัยวัยรุ่นจะซนหนักข้อ ไม่ใช่เลยครับ เด็กยุคผมไม่มีความคิดพาเด็ก พากิ๊ก ไปฟันตามห้องหอ อพาร์ตเมนต์ ไม่มีคุยกันในกลุ่มเพื่อนชาย ทำนองจ้องเผด็จสวาทเพื่อนร่วมกลุ่มหุ่นสะบึม

หนักสุดเท่าที่เห็นและที่ทำคือ จับมือถือแขนในโรงหนัง จับไปจับมาจนต่อมฮอร์โมนเพศชายทำงาน หนักเข้าก็ปวดท้องน้อยจนสุดทน เวลาหนังเลิก ยืนรอรถเมล์แทบไม่ไหว แต่ก็ไม่เคยพาสาวเจ้าไปทำอะไรต้องห้าม ไม่แม้แต่คิด ลองเป็นสมัยนี้สิ หนังโรงฉายไป หนังสดแสดงแข่งเมามัน บนที่นั่งฮันนีมูนซีทนั่นแหละ

<< ขอบคุณ คุณ we สำหรับข้อมูลนะครับ ^^ >>